ROSSICONTEMPORARY Rivoli Building, ground floor # 17, chaussée de Waterloo 690 (Bascule) BE-1180 Brussels Belgique
(…) Me voici à Delhi d’où ce soir je prendrai le train pour descendre dans le Gujarat. J’y retrouverai ports, dockers, marins, travailleurs, ferrailleurs, vagues et marées. Et puis, et surtout –je l’espère – cette chose avec laquelle j’aime avancer, les imprévus que je ne connais ni soupçonne. (…)
La galerie d’art contemporain Rossicontemporary a le grand plaisir de présenter dans son espace rue De Praetere à Uccle une large sélection des tirages en noir et blanc et en couleurs du photographe belge Alexandre Christiaens. L’exposition sera inaugurée le soir du 28 mai et restera accessible jusqu’au 27 juin 2009 (entrée libre, ouvert les jeudis et vendredis de 13 à 17 h, les samedis de 14 à 18 h, ou sur rdv).
Ainsi que l’écrit Emmanuel d’Autreppe, critique de la photographie et responsable du Centre de documentation «Les Brasseurs-Annexe» à Liège, l’œuvre d’Alexandre Christiaens constitue, pour sa capacité de «constater, certifier, émouvoir» «l’un des travaux photographiques contemporains les plus passionnants et complexes en Belgique».
Farouchement attaché au medium argentique et aux tirages manuels, tant pour la couleur que pour le noir et blanc, Alexandre Christiaens travaille depuis plusieurs années sur divers fronts récurrents tout au long de ses voyages en Roumaine, en Grèce, en Chine, en Inde: l’urbanisation galopante, le métissage de la vie naturelle et de la friche industrielle, mais aussi les grottes, les nocturnes et les marines. Autant de «Post-It Zones», ou thèmes de prédilection.
Tout se tient dans ce travail: si les images des grottes captent un temps universel, sans début ni fin, où au bout d’interminables prises de vue, la caméra parvient à séparer la lumière de l’obscurité la plus dense, les travaux qui se présentent sous le nom de «Paysages portuaires, voyages et escales», sont une façon de refaire surface après la quête des origines. Ville en transformation, bateaux sillonnant les mers, océans en mouvement expriment alors l’idée du transit ou l’image d’une solidité douteuse.
Pour cet artiste, ébéniste de formation, autrefois plasticien et sculpteur, pratiquant l’aïkido, l’action est un besoin et «photographier engage tout le corps». Il en ressort une photographie de très grand impact visuel, presque physique, mais qui sait dialoguer comme peu d’autres avec «l’inconnu, l’impénétrable, l’indéfinissable», notamment la mer et le ciel.
C’est «un savant dosage, précisément – ou plutôt une intense confrontation – d’ordre et de désordre», comme écrit d’Emmanuel d’Autreppe dans le beau texte qui accompagne l’exposition. Tout se joue dans la dualité de densité de la matière et de légèreté des airs, d’obscurité et de lumière, ou encore, de profonds silences vis-à-vis de l’activité frénétique des hommes et des machines.
«Des déambulations passagères d’un voyageur débordé du monde», Alexandre Christiaens résume ainsi l’histoire de ses images. Son goût pour l’accident et le non-maîtrisé, pour la rencontre imprévue nous disent beaucoup sur le courage et sur la difficulté de sa démarche. Des images qui ne veulent pas saisir l’instant décisif, mais qui se situent plutôt dans un temps suspendu, ouvert sur ce qui précède et ce qui suit.
________________________________________
“Hier ben ik dan in Delhi waar ik vanavond de trein neem om af te stappen in de Gujarat. Ik vind er havens, dokwerkers, zeelui, ijzerhandelaars, golven, eb en vloed en bovendien - en vooral - hoop ik, dat waarin ik vooruit wil gaan : het onvoorziene dat ik niet ken ,nog vermoed…”
Rossicontemporary heeft het genoegen u een ruime selectie van zwart wit en kleur afdrukken van de Belgische fotograaf Alexandre Christiaens. voor te stellen.
Zoals Emmanuel D’Autreppe fotocriticus en verantwoordelijke van het documentatie centrum “Les Brasseurs/Annexe” in Luik schrijft, is het werk van Alexandre Christiaens omwille van zijn vermogen om “waar te nemen, te bevestigen en emotie op te wekken” “een van de meest gepassioneerde en complexe hedendaagse fotowerken in België”.
Met overtuiging gebonden aan de praktijk van de analoge fotografie en met de handgemaakte afdrukken, zowel en kleur als in zwart- wit, werkt Alexandre Christiaens sinds meerdere jaren op verschillende terugkerende fronten, tijdens zijn reizen in Roemenie, Griekenland, China en Indie: de galoperende urbanisatie, de verweving van het natuurlijke en het industriële leven, maar ook de grotten, nacht- en zeezichten. . Evenveel Post-It Zones, of lievelingsthemas.
Alles houdt steek in dit werk: enerzijds vatten de beelden van de grotten een universele tjid, zonder begin nog eind (waar na de oneindige opnames de camera erinslaagt het licht van de meest intense duisternis te scheiden), anderzijds de werken die zich onder de naam “ “ worden voorgesteld, zijn een manier om terug in de realiteit te komen. Steden in ontwikkeling, boten die deinen op zee, oceanen in beweging, drukken op die manier het idee van de doorreis, of het beeld van een twijfelachtige stabiliteit.
Voor deze kunstenaar, meubelmaker van opleiding, voorheen beeldende kunstenaar en beeldhouwer, beoefenaar van aikido, is beweging een noodzaak en “fotograferen gebeurt met het ganse lichaam”. Het resultaat is een fotografie met een zeer groot visueel impact, haast fysisch, maar dat in dialoog treedt zoals weinig andere beelden met “het onbekende, het ontoegangelijke, het ondefinieerbare” zoals de zee en de lucht.
“Het is een bedachte dosering of eerder een intense confrontatie van orde en chaos” zoals Emmanuel D’Autreppe in zijn tekst schrijft die de tentoonstelling begeleid. Alles speelt zich af in de dualiteit tussen de dichtheid van de materie en de lichtheid van luchten, duisternis en licht, of nog in de diepe stiltes tegenover het frenetieke gejakker van mens en machines.
“Voorbijgaande zwerftochten van een reiziger die door de wereld is overweldigd “ zo vat Alexandre Christiaens de geschiedenis van zijn beelden samen. Zijn zin voor het toeval en het onbeheerste, voor de onverwachte ontmoeting vertellen ons veel over de moed en de moeilijkheid van zijn strategie. Beelden die niet het “beslissende moment” willen grijpen maar zich eerder bevinden in het tijdsvacuum, open voor alles wat voorafging en wat volgt.
